Η αποτελεσματικότητα της Γνωσιακής συμπεριφοριστικής Ψυχοθεραπείας σε παιδιά και εφήβους με αγχώδεις διαταραχές, υποστηρίζεται από πληθώρα ερευνών. Ο Kendal (1994) υπήρξε ο πρώτος που ανέφερε ενθαρρυντικά ευρήματα ως προς την αποτελεσματικότητα των CBT προσεγγίσεων και έκτοτε η σχετική επιστημονική βιβλιογραφία γνώρισε τεράστια άνθηση στον συγκεκριμένο τομέα.
Τα κύρια συστατικά των γνωσιακών-συμπεριφοριστικών προσεγγίσεων στοχεύουν στην τροποποίηση των γνωστικών και συμπεριφοριστικών διαδικασιών, οι οποίες συμβάλλουν στην διατήρηση του άγχους. Σε αυτές περιλαμβάνεται η διδασκαλία τεχνικών χαλάρωσης, η αναδόμηση αρνητικών πεποιθήσεων, η καθοδήγηση ως προς την επιτυχή επίλυση προβλημάτων, η εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων και η παρότρυνση και εξάσκηση στην σταδιακή έκθεση σε αγχογόνα ερεθίσματα ή καταστάσεις ( Kendal et al, 2008).
Εκτός από την ατομική παρέμβαση στο παιδί που αντιμετωπίζει κάποιου είδους αγχώδη διαταραχή, η ενεργός συμμετοχή και συμβουλευτική και των γονέων έχει φανεί ότι συμβάλει ουσιαστικά στην έκβαση και αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Ειδικά σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, η παράλληλη ψυχοεκπαίδευση των γονέων μπορεί να βοηθήσει καθοριστικά, καθώς πολλές από τις τεχνικές μπορούν να εφαρμοστούν και από τους γονείς στο σπίτι. Παράλληλα η κατανόηση της φύσης των δυσκολιών εκ μέρους των γονέων μπορεί να βελτιώσει την συνολική λειτουργικότητα και επικοινωνία των μελών της οικογένειας σε συναισθηματικό και πρακτικό επίπεδο.